Pewnej wyjątkowej Kobiecie pisane...tej z Paryża.

Na ławce

Wciąż tkwisz w moich myślach,

Pozbyć się Ciebie nie potrafię!

Wypełniasz cały mój szary świat,

Kolorami duszy piękna swego.

Niczym stara zdarta płyta,

Która chwilami się zacina,

Brzmisz w moich myślach,

Grasz w sercu mym.

Na jawie – tylko Ty!

We śnie – zawsze Ty!

Wszędzie Cię pełno,

A zarazem tak niewiele!?

Tak bardzo pragnę,

Byś teraz ze mną,

Zasiadła na tej ławce,

I milczała…

27.10.2011 LuMa